wie wil dansen, moet blijven bewegen
In november 2021 krijgt Montessorischool Arcade een oordeel dat je als school liever nooit krijgt: zeer zwak. Op bijna alle onderdelen die de Onderwijsinspectie beoordeelt, scoort de school onvoldoende. Eén ding staat wel overeind: kinderen voelen zich er veilig. Twee maanden later stapte Florinda Bakker in als adjunct-directeur en vanaf dat moment ging zo ongeveer alles op de schop.
Florinda kende de school op dat moment al van binnenuit. Achtenhalf jaar stond ze voor de klas en ook daarbuiten dacht ze graag mee over hoe het onderwijs beter kon. Via de medezeggenschapsraad en later de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad groeide ze uit tot ‘critical friend’ van directie en bestuur. “Ik wilde overal wel iets van vinden en me ermee bemoeien. Dat bleek uiteindelijk mijn talent.”
Haar ambitie om meer te doen binnen het onderwijs was er al. De interim-directeur zag dat ook. Toen Arcade na het inspectieoordeel voor een grote ontwikkelopgave stond, kreeg die ambitie ineens een heel concrete vorm. In januari 2022 verruilde ze haar klas voor een plek als adjunct-directeur. Voor Florinda was de opdracht helder. Over een inspectieonderdeel kun je van alles vinden, maar uiteindelijk telt wat je als school voor je leerlingen neerzet. “Je hebt de taak om hier goed kwalitatief onderwijs te bieden. Daarvoor zijn we hier. Dit is je school.” En dus was er werk aan de winkel.
Een enkeltje vooruit
Na het oordeel ‘zeer zwak’ kreeg Arcade een jaar om de onderwijskwaliteit aantoonbaar te verbeteren. Een stevige opdracht, maar voor Florinda vooral een kans om opnieuw te kijken naar wat goed onderwijs op Arcade moest betekenen.
Er viel genoeg opnieuw te bekijken. Methodes werden vernieuwd, de organisatie van groepen veranderde en samen bepaalde het team de waarden waarop het verder wilde bouwen. “Mensen vragen me regelmatig: wat hebben jullie dan veranderd? Nou, alles.”
Dat kon alleen met een team dat samen vooruit wilde. Aan het einde van het schooljaar kregen alle collega’s daarom een reiskoffer mee naar huis. Een symbolisch keuzemoment: vul je hem en ga je na de zomer mee op reis, of is dit het moment om een andere afslag te nemen? Na de zomer stond het hele team er weer. De koffers konden mee.
De reis zelf ging met vallen en opstaan. Er werd keihard gewerkt, soms vloeiden er tranen. Vanuit het bestuur was er ondertussen veel ondersteuning om de school vooruit te helpen. Langzaam maar zeker werd zichtbaar wat al dat werk opleverde. Een jaar later kwam de inspectie terug. Op één onderdeel na scoorde Arcade overal voldoende. “Het voelde als een dun laagje ijs. We konden erop staan, maar nog niet dansen.”
De school bleef dat ijs verstevigen. Weer een jaar later waren de voldoendes ruime voldoendes geworden. Wat ooit begon als een noodzakelijke verbeterslag, was inmiddels onderdeel geworden van hoe Arcade naar onderwijs kijkt: steeds bewust blijven kijken naar wat je doet, waarom je het doet en wat het kinderen brengt.
Talent als vertrekpunt
Gelukkige kinderen leren meer. Het is de missie van Arcade en inmiddels op allerlei plekken in de school terug te zien. Een van de parels waar Florinda met haar team aan bouwt, is talentonderwijs. Niet vanuit de vraag waar een kind het beste in is, maar waar het van gaat stralen.
Arcade werkt daarbij vanuit het gedachtegoed van talentfluisteren van Luk Dewulf. Talent gaat daarin niet alleen over ergens goed in zijn. Het zit juist in de dingen waar je energie van krijgt, die bijna vanzelf lijken te gaan en waarbij je soms vergeet hoe lang je al bezig bent. Zo kan een kind bijvoorbeeld een ‘mooimaker’ zijn: iemand die plezier haalt uit dingen vormgeven en mooier maken.
Hoe zoiets vervolgens onderdeel wordt van leren, zag Florinda bij een leerling met dyslexie. Voor een opdracht moest ze werken met bestaande kaartjes, maar daar werd ze allesbehalve enthousiast van. Ze had een beter idee: mocht ze haar eigen kaartjes maken? Ze vertrok naar het atelier en ontwierp haar eigen kaartjes. Zo werd haar talent ingezet om uiteindelijk precies te leren waar de opdracht voor bedoeld was. Voor Florinda zit daar de kracht van talentonderwijs: hetzelfde leerdoel, maar een route die aansluit bij wat een kind van nature in beweging brengt.
Hatsjoe! 🤧 Het griepseizeon is begonnen
Van november tot en met februari is de kans op uitval door griep groter. Met een goede voorbereiding houd je de planning soepel.
Shiny eyes
Diezelfde gedachte herkent Florinda in Qrabbl. Qrabblaars brengen iets mee waar ze zelf goed in zijn en vooral heel veel plezier uit halen. Die combinatie maakt volgens haar het verschil voor de klas.
Neem een rapper. Die komt binnen voor een workshop rap, maar ondertussen zijn kinderen bezig met taal, ritme en musicaliteit. Leerdoelen krijgen zo een vorm die past bij het talent van de Qrabblaar voor de klas. “Kinderen hebben soms helemaal niet door dat ze aan het leren zijn, terwijl wij precies weten aan welke doelen gewerkt wordt.”
En dat ziet Florinda terug. “Je ziet gewoon die shiny eyes bij kinderen als een Qrabblaar is geweest.” Sommige Qrabblaars zijn inmiddels zelfs favoriet geworden.
Hoeveel keuze er binnen dat netwerk zit, vindt ze minstens zo leuk. Bij een nieuwe opdracht ziet Florinda wie er reageert en kan ze zelf bepalen wie bij de groep past. “Dan kun je een beetje shoppen. Welke vrouw houdt daar nou niet van?” Een keer liet ze zelfs een leerling meebeslissen. Het kind vond wisselende invallers lastig, dus bekeken ze samen wie er de volgende keer voor de klas zou komen. Dat gaf rust vooraf en pakte de volgende dag verrassend leuk uit: “Mag ik dit de volgende keer weer doen, juf?”
“Lesgeven is een ambacht, Qrabbl is daar een hele mooie aanvulling op”
Ontdek hoe de Violenschool samen met ObT en Qrabbl vakprofessionals inzet voor vervanging, verbreding en verdieping in het onderwijs.
Buiten de lijntjes
Voor Florinda zit de kracht van Qrabbl ook in de ruimte die het geeft wanneer de planning ineens anders loopt. Zelfs op een opdracht die ze ’s avonds om 21.00 uur plaatst, reageren nog Qrabblaars die de volgende ochtend voor de klas staan. “Ze willen ook echt zelf. Die flexibiliteit vind ik heel bijzonder.”
Daar komt voor Florinda nog iets bij: “Er zijn veel zzp’ers in het onderwijs en dat kost gewoon hartstikke veel geld. Je wilt het geld dat je hebt zoveel mogelijk naar de kinderen laten gaan. De prijs-kwaliteit van Qrabbl vind ik echt heel goed.”
Haar wensenlijstje is overigens nog niet helemaal leeg. Tussen alle creatievelingen en muzikanten zou ze graag nóg meer Qrabblaars zien die met kinderen naar buiten gaan. Natuur in, bewegen, ontdekken. Dus mocht er ergens een boswachter, buitenmens of natuurtalent — in beide betekenissen van het woord — meelezen: op Arcade is er alvast interesse. Want als het verhaal van Florinda iets laat zien, is het hoeveel er mogelijk wordt wanneer je blijft kijken naar hoe onderwijs beter kan en wie je daarvoor in huis haalt.